است حج بر او مستقر شده و خودش از جهت مرضى كه اميد خوب شدن آن نيست يا از جهت پيرى نتواند به حج برود و در حج استحبابى اين شرط نيست و در منوبٌ عنه بلوغ و عقل شرط نيست و مماثله بين نايب و منوبٌ عنه نيز شرط نيست و جايز است كسى كه تا كنون به حج نرفته و مستطيع نيست براى ديگرى نايب شود . مسألهء 3 - نايب بايد در عمل ، قصد نيابت نمايد و منوبٌ عنه را در نيت تعيين كند و لو اجمالًا ، و شرط نيست اسم او را ذكر كند گرچه مستحب است . مسألهء 4 - ذمه منوبٌ عنه فارغ نمىشود مگر به اينكه نايب ، عمل را صحيحاً انجام دهد . بلى ، اگر نايب بعد از احرام و دخول حرم بميرد از منوبٌ عنه مجزى است و در اجراى اين حكم در حج تبرعى اشكال است بلكه در غير حَجة الاسلام خالى از اشكال نيست . مسألهء 5 - لباس احرام و پول قربانى در حج نيابى بر اجير است مگر در صورتى كه شرط شده باشد كه مستأجر بدهد و همچنين اگر اجير موجبات كفاره را انجام دهد كفاره بر عهدهء خود او است نه مستأجر . مسألهء 6 - نايب در طواف نساء نيز بايد قصد منوبٌ عنه نمايد و احتياط استحبابى آن است كه به قصد ما في الذمه به جا آورد . مسألهء 7 - اگر نايب طواف نساء را صحيحاً انجام ندهد زن بر او حلال نمىشود و بر منوبٌ عنه چيزى نيست . مسألهء 8 - استيجار كسى كه وقتش از اتمام حج تمتع ضيق شده و وظيفه او عدول به افراد است براى كسى كه وظيفهء او حج تمتع است صحيح نيست ، بلى اگر در سعه وقت او را اجير كرد و بعد وقت ضيق شد